Język czeski

Język czeski to język z grupy słowiańskich. Używany przez Czechów i Morawian. Posiada trzy główne odmiany: czeski właściwy (używany w Czechach), hanacki (Morawy) i laski (północno-wschodnie Morawy i część Śląska). Pierwsze teksty literackie pisane w czeskim języku pochodzą z końca XIII w. Reformy wprowadzone w XV w. przez J. Husa zmierzały ku likwidacji różnic gwarowych i wprowadzeniu do łacińskiego alfabetu znaków diakrytycznych, mających oddawać specyficzne dźwięki języka. Znaczący wkład w rozwój czeskiego języka wnieśli Bracia Czescy. Pod koniec XVI w. wydali oni nowy przekład Biblii, który w latach późniejszych stał się wzorcem języka literackiego. Dzisiejszy język potoczny różni się w sposób znaczący od formalnych zasad języka literackiego.

Alfabet czeski
a á b c č d d' e é f g h ch i í j k l m n ň o ó p r ř s š t t' u ú ů v w x y ý z ž  

Różnice w wymowie:

• litera ř wymawia się jako rz np. řeka powiemy rzeka
• istnieje różnica w wymowie h i ch. H wymawia się jakby przez gardło, podobnie jak Polacy na wschodzie. Natomiast ch wymawia się normalnie, tylko jakby kładzie się na nie nacisk. Ewentualna pomyłka może nas czasem drogo kosztować.
• w języku polskim nie ma długości w samogłoskach. W czeskim samogłoski krótkie a, e, i , o, u wymawia się przez sekundę, czyli bez przedłużenia, natomiast wymawając á,é,í,ó,ú,ů powinniśmy je przedłużyć i wymawiać przez około 2 sekundy. W mowie potocznej nie spotyka się tego rozróżnienia. Długości są bardzo ważne, ponieważ możemy w wielu przypadkach pomylić znaczenie wyrazów np. uhel (węgiel), úhel (kąt). Część możliwości pomyłek jest wyszczególniona w dziale słownictwo tematyczne. Różnica pomiędzy ú a ů jest taka, że ú występuje na początku wyrazów np. území lub kiedy dwa wyrazy są ze sobą połączone na początku drugiego jeśli zaczynał się jako samodzielny na ú np. trojúhelník, ů zwykle znajduje się w środku wyrazu.
• spółgłoski: ň, š, ž odpowiadają polskim ń, sz, ż, natomiast č wymawiane jest jako dźwięk pośredni między cz a ć. D' i t' odpowiadają polskim dź i ć
• jeśli mamy słowo typu květ czy svět , litera v jest wymawiana jako w, nie jak f w języku polskim - W połączeniach Mě np. město, rozumět, země wymawia się jako mněsto, rozumnět, zemně.
• połączenie KD wymawia się jako GD np. niKDo wymawiamy niGDo, KDyž - Gdyž
• w wyrazach mających dwie jednakowe samogłoski następujące po sobie wymawia je się jako jedną np. denní - wym. Dení
• samogłoskę ě wymawia się jako je.

 

Statystyki: miesięcznie odwiedza nas ok 300 tys użytkowników, liczba osłon 1000000
	Czechy - miasta Beroun Brno Czeskie Budziejowice Czeski Krumlow Holaszowice Hradec Kralove Karlowe Wary Kutna Hora Liberec Ołomuniec Ostrawa Pardubice Pilzno Praga Telc Trebic	Najpopularniejsze Czechy zdjęcia Wiedeń Praga Moskwa Mediolan Wilno Paryż	Najpopularniejsze Londyn Mediolan Budapeszt Madryt Rzym Kijów	Lovetotravel Kontakt Nauka tańca Warszawa zawodowi taneczne pokazy taneczne Warsztaty w weekend Zajęcia taneczne dla kobiet Lekcje tańca dla narzeczonych Sexy Dance Warszawa Balet dla dzieci Francja Włochy Hiszpania